Jaarboekje 2019

Het Jaarboekje 2019 van Samenspraak is vanaf nu te downloaden. 

Het jaarboekje neemt je mee terug naar een bijzonder jaar voor Samenspraak. Veel nieuwe gezichten, nieuwe inzichten en het begin van een vernieuwende visie. 

Maar ook kijken we naar 2020 en verder, want meer dan ooit is de missie van Samenspraak zo actueel geweest. Namelijk dat uitsluiting vanwege ras, etniciteit, beperking stopt. Stichting Samenspraak brengt mensen met elkaar in gesprek. Samenspraak kan altijd plaatsvinden, met je buren, je collega’s, bij de kassa op het schoolplein. Als je ‘samenspraak’ op de dialoogmanier beoefent, draag je bij aan een ontspannen samenleving waarin uitsluiting wordt tegengegaan. Op deze wijze willen we bijdragen aan een sociale en vreedzame (Apeldoornse) samenleving.

Peaceful protest Apeldoorn door Shakela

Wat doe je als je vindt dat in Nederland nog steeds racisme voorkomt en ook etnisch profilering? Shakela, Suwistia en Raquel willen dat hier een verandering in komt en geloven dat door acties en erover te blijven praten dit ook mogelijk is. Zo ontstond het Peaceful Protest Apeldoorn. Met ondersteuning van een aantal andere partijen, waaronder Samenspraak werden de plannen gemaakt en uitgevoerd. Shakela verteld ons hoe het allemaal geregeld werd binnen een week.

Hoe zijn we bij het idee gekomen om een protest te gaan organiseren? Op zondagavond vroeg ik aan Suwistia en Raquel: “Zullen we gaan naar het protest in Deventer?”, maar uiteindelijk bleek dat we allen moesten werken die dag. Suwistia kwam toen met het idee van: laten we een protest gaan organiseren in Apeldoorn. Nou, ik ging daar meteen mee akkoord en diezelfde avond hadden we nog een aanvraag ingediend bij de gemeente. De volgende ochtend kregen we al antwoord van de gemeente en die bracht ons in contact met de politie en zo begon het helemaal.

We hebben het protest georganiseerd binnen een week. We hadden het zondag ingediend, maandag krijgen we al reactie en dinsdag kregen we te horen dat er nog een organisatie was die dit protest waar wilde maken. Het andere team dat was het team van Mark, Arjin, Gönül en Kirsten (Samenspraak). Zo zijn we in contact gebracht. Woensdag hadden we onze eerste Zoomcall om te kijken hoe we dit nou allemaal precies wilden gaan doen. Op donderdag hadden we voor het eerst afgesproken om alles te verdelen. Wie doet wat en hoe we het allemaal gaan aanpakken.

We hadden als eerste idee om het protest te houden op het Marktplein, maar na overleg met de gemeente hadden ze liever dat we op het Zwitsal-terrein het protest zouden gaan houden. Toen kwamen we met het idee om het stenen veld bij ingang noord te gebruiken. Dat vonden we de geschikte plek, omdat er ook platen waren van 2 × 2 m . Dat plan hadden we ingediend bij de gemeente. Terwijl we dit allemaal aan het plannen waren, hadden we nog geen definitieve go of no go gekregen. Maandagochtend op de dag van het protest hebben we doorgekregen van de burgemeester dat het een go werd. Meteen daarna gingen we aan de slag met het voorbereiden van het veld voor de 600 mensen die zouden komen.

 

Hoe hebben we dit allemaal ervaren? 
We hebben de aanvraag ingediend bij de gemeente zonder goed na te denken over alle zaken die het met zich mee zal brengen. Na het eerste gesprek met de gemeente dachten we even dat er veel meer bij kwam kijken dat we überhaupt in eerste instantie had bedacht. ik moet ook wel zeggen dat de hulp die we hebben gekregen van het team van Mark, Arjin, Gönül en Kirsten ons super goed heeft ondersteunt. Zonder hen hadden we het ook niet waar kunnen maken of dan hadden we eerst moeten verzetten. We waren ook continu in contact met de politie in verband met haat commentaren die geplaatst werden op social media en onze eigen veiligheid. We hebben daarom ook aangegeven dat we in krantenartikelen niet onze volledige naam willen en dat we niet gefilmd worden op het protest zelf. Uiteindelijk gaat het niet om de organisatoren, maar het gaat om het protest waar wij achter staan.

Waarom hebben we dit protest überhaupt gedaan?
We hebben dit protest georganiseerd, omdat wij vinden dat in Nederland nog steeds racisme voorkomt en ook etnisch profilering. Ik krijg ook heel vaak de vraag van waarom protesteren jullie? Of gaat dit echt helpen? Nou op dit moment wordt er gewoon heel veel gepraat over racisme over de gehele wereld. Ik denk dat als we op dit moment ermee bezig blijven tot de verandering gaat komen en misschien niet na een protest dat de verandering gaat komen, maar het gaat niet om dit protest. Het gaat om protesten die gehouden worden over de gehele wereld en op dit moment is het gewoon heel belangrijk onderwerp. Ik geloof echt dat als we met ze allen hier mee bezig blijven er verandering gaat komen.

Week van de Dialoog 2020

Ook in 2020 wordt er de week van de dialoog georganiseerde door Samenspraak. Het jaarthema is “Erbij horen”. De week van de dialoog vindt plaats van 30 oktober tot 8 november 2020. Inmiddels zijn de eerste plannen gemaakt en wordt het een dialoog week anders dan anders! Houd onze social media en website in de gaten voor meer informatie.

Roelof Oudman en de Dialoog in Apeldoorn

Na de aanval op de Twintowers in New York ontstond ook in Apeldoorn al snel de behoefte om met elkaar in dialoog te gaan om zo de polarisatie in de samenleving tegen te gaan. Roelof Oudman was een van de eerste gespreksbegeleiders die zich 13 jaar geleden aansloot bij het dialoog-initiatief van Platform voor Duurzame Dialoog in Apeldoorn, het PDDA, waar mensen van allerlei culturen bij elkaar kwamen om de verbinding met elkaar te maken. Er werd een paar keer per jaar o.l.v. de gemeente Apeldoorn vergaderd boven in het Turks-Islamitisch cultureel centrum (de oude MULO) van de moskee en sedert 2007 werd een keer per jaar de 

Dag van de Dialoog georganiseerd zodat iedereen in Apeldoorn met elkaar in gesprek kon gaan. Van projectleider voor de Dag van de dialoog werd Roelof tevens voorzitter van het PDDA.

Langzamerhand kreeg de dialoogdag steeds meer bekendheid en groeide o.a. onder de bezielende leiding van Roelof zelfs uit tot een week van de dialoog. Hij zorgde er ook voor dat toen de gemeente het PDDA niet meer ondersteunde de dialoog in Apeldoorn toch door kon gaan. Hij richtte hiervoor samen met Wendy Man en Gurdev Singh een nieuwe stichting Samenspraak op waar organisaties uit allerlei culturen bij aangesloten waren. Het nieuwe kernbestuur o.l.v. Roelof zorgde er ook voor dat de gemeente de nieuwe stichting ondersteunde met subsidie. Hierdoor kon er een projectbureau opgezet worden dat de organisatie van de dialoog in Apeldoorn ondersteunde. Samen met Jacqueline Pol gaf Roelof ruim 10 jaar leiding aan het projectbureau. Ook ontwikkelde hij samen met anderen w.o. Tonny Luii en Tadusi Zwaneveld, trainingen voor gespreksbegeleiders voor de dialoog. Zo’n anderhalf jaar geleden deden zowel Jacqueline als hij een stapje terug op het bureau om plaats te maken voor een nieuw bestuur en een nieuwe coördinator. Roelof bleef nog wel betrokken bij Samenspraak, zowel als gesprekstrainer als in de begeleiding van de medewerkers op het bureau. Ook was hij een vraagbaak en het historische geheugen voor de Samenspraak.

Na zich al die jaren met hart en ziel aan het stimuleren van de dialoog in Apeldoorn te hebben toegewijd heeft Roelof aangegeven iets verder uit de organisatie terug te willen treden en te stoppen met het geven van trainingen en de begeleiding op het projectbureau.

Hij is nog wel beschikbaar als vraagbaak op de achtergrond. Wij zijn hem zeer veel dank verschuldigd voor zijn jarenlange deskundige inzet voor de dialoog in Apeldoorn met als doel de verbinding tussen mensen van allerlei culturen in Apeldoorn te versterken. Het thema is ook nu weer heel actueel in deze tijd van actie voeren tegen racisme en polarisatie, ook in Apeldoorn. We blijven er met z’n allen onze schouders onder zetten.

Quirine Lensvelt-Ruys.

Missie: op zoek naar Dialoog

Wat zijn jouw activiteiten in deze tijd? Wij van Samenspraak (Bestuur en projectbureau) zijn er maar druk mee. Waarmee, vraag je je af? Ach, het is een te lang verhaal om uit te leggen maar gelukkig hebben we de foto’s nog. Je begrijpt dan vast wel waar we het over hebben.

Ontmoet hieronder de sterspelers van het storyboard; Eveline, Jarmo, Andrea, Kirsten, William en Miranda. Maar laten we ook ons back-up team niet vergeten; Quirine, Jan- Jeroen, Gert en Henk. Wij hopen jullie binnenkort weer in het echt te mogen ontmoeten!

Trots op onze vrijwilligers en projectcoördinator!

Door Kirsten Regtop

“De toekomst is slechts het resultaat van een dialoog tussen het heden en het verleden.” Deze uitspraak van Paul Morand is wat mij betreft tekenend voor de huidige situatie waarin we ons als samenleving bevinden. Voor het eerst in onze geschiedenis worden we geconfronteerd met een bedreiging van een virus die tot voor kort alleen maar qua impact en omvang in films voor leek te kunnen komen.

De omstandigheden vragen van alle inwoners van Apeldoorn om ons aan te passen, te improviseren en nieuwe manieren te vinden om met elkaar in contact te komen. De veranderingen naar een meer digitale omgang met elkaar gaat ineens in een sneltreinvaart. Ook bij Samenspraak waren we ons er van bewust dat er mogelijk behoefte ligt om toch met elkaar in diep gesprek te kunnen komen. Fysiek is het misschien dan wel niet mogelijk, digitaal wel.

Alle medewerkers van het projectbureau hebben in korte tijd de online dialoog mogelijk gemaakt. Een prachtige social media campagne om mensen te laten weten dat je bij Samenspraak nog steeds in dialoog kan komen is uit de grond gestampt. Een aantal gespreksleiders waren bereid om zich in het diepe te storten om te kijken of het mogelijk is een gesprek te begeleiden vanuit de eigen kamers.

Maar ook de Denktank waar Bernard nu ook online probeert de mensen bij elkaar te krijgen. Ik vind het geweldig om te zien hoe onze mensen zo doorgaan in deze tijd. Ik neem er mijn pet heel diep voor af!

Is dit de manier waarop wij kunnen blijven werken dit komende jaar? Of zal fysieke ontmoeting weer mogelijk zijn? Wat is er dan voor nodig om het gesprek tussen mensen van verschillende achtergronden mogelijk te maken, ook online? Wat hebben onze vrijwilligers en medewerkers nodig om dit te kunnen doen? En draagt dit bij aan onze missie en visie om door middel van de dialoog mensen met verschillende achtergronden met elkaar te verbinden en onderlinge verdraagzaamheid en begrip te vergroten?

De toekomst zal het uit moeten wijzen. Het resultaat tussen wat achter ons ligt en wat we nu meemaken zijn daar ingrediënten voor.

Gelukkig zeggen op dit moment de cijfers dat het beleid van de overheid effect heeft op het aantal mensen wat besmet raakt. Dat stemt mij hoopvol, maar nog niet gerust. Wij zullen de komende tijd dus ook nog op afstand blijven werken. Het projectbureau is nog even dicht. Maar zodra het weer kan gaan we elkaar weer ontmoeten. En wie weet, zowel in levende lijve als digitaal.

Kirsten

Verbondenheid kan wél in deze tijd

De wereld lijkt wel op zijn kop te staan. Verbondenheid is geen vanzelfsprekendheid meer, daarvan ben ik me in deze tijd meer dan bewust.

Ik mis de mensen waarmee ik het contact mijd, omdat ik de richtlijnen van het RIVM zeer serieus neem.

Naar mijn buren lopen doe ik niet eens meer. De mensen die het dichtste bij mij wonen. Ik mis het sporten, de kinderen naar school brengen en de vrijheid om in een cafeetje te schrijven of te werken.

Gelukkig kan ik op veel manieren wel contact met anderen hebben.

Ik bel mijn oma van 95, breng haar een bloemetje langs en maak 5 minuten een praatje bij de deur.
Ik skype met mijn zakelijke contacten.
Met vrienden doe ik een spelletje op Houseparty (een app met videobelmogelijkheid).
Ik geef een webinar voor hulpverleners vanuit mijn bedrijf.

De creativiteit die ik online zie, en hoor van mijn netwerk, doordringt mij ervan hoe groot onze behoefte aan onderlinge verbondenheid is.

Initiatieven zoals die van Apeldoorn Pakt Aan: Even Apeldoorners bellen…. Is een initiatief om mensen die hulp nodig hebben en hulp kunnen bieden met elkaar verbind (https://www.apeldoornpaktaan.nl/nieuws/even-apeldoorners-bellen-is-gestart-coronahulp/)
Restaurants, bloemkwekers, muzikanten en sportclubs die van alles doen om mensen met hun producten blij te maken.

Ik wil jou uitnodigen om te na te denken over welke bijdrage jij kan leveren. Omdat juist in deze tijd de behoefte om elkaar te zien en te spreken zo groot is. Het uitwisselen van ervaring  en thema’s die hiermee samenhangen voor meer verbinding in Apeldoorn kunnen zorgen. Maar omdat het best ingewikkeld is om dit online te organiseren. Maar het kan wel!

Zie ook de oproep hieronder: wij willen heel graag mensen in deze tijd met elkaar in dialoog brengen. Jouw hulp daarbij is van harte welkom!

Kirsten

Oproep aan onze dialoogbegeleiders

Op dit moment hebben mensen veel minder sociaal contact dan normaal. Wij vinden het belangrijk dat ook nu gesprekken tussen mensen op gang kunnen blijven. Op dit moment zijn we aan het nadenken wat wij als Samenspraak Apeldoorn kunnen betekenen op het gebied van een online dialoog. Maar wij willen jou, als dialoogbegeleider, ook uitnodigen jou ideeën met ons te delen over online dialogen. Of en hoe je die zou willen vorm geven, wat je daarvoor nodig hebt? Misschien heb je al wel een mooi thema, zoals eenzaamheid. 

Heb jij als dialoogbegeleider al ervaring met online werken en ben je bereid je mede dialoogbegeleiders het een en ander uit te leggen? Stuur dan even een email. Heb jij als dialoogbegeleider geen ervaring met online werken, maar wil je het wel leren? Stuur dan ook een email. Dan koppelen wij jullie, uiteraard online aan elkaar. 

 

Ook online kan je volgens de dialoogmethode werken. Je hebt vanuit je eigen omgeving contact met elkaar via je laptop, computer, tablet of telefoon. Je ziet en hoort elkaar gewoon. Het is even wennen, het is anders, maar het is wel een mooie mogelijkheid tot een online dialoog. Een dialoog draagt bij aan onderling begrip. Er wordt daadwerkelijk naar elkaar geluisterd, ongeacht afkomst, levensovertuiging, cultuur, achtergronden, uiterlijk en niveau. Doordat je luistert naar de ander en naar zijn of haar dromen en doordat de ander ook naar jou luistert, doe je ervaringen op die je de rest van je leven bij kunnen blijven. 

Voor al je vragen, opmerkingen, ideeën kan je ons een mail sturen

Samenspraak bij Internationale vrouwendag 2020

Op 8 maart was het Internationale Vrouwendag. Ook in Apeldoorn is daar aandacht aan besteed met een gevarieerd middagprogramma bij Foenix op de Zwitsal. Samenspraak heeft deze middag een dialoogtafel gehouden om te praten over het onderwerp van dit jaar: Vrijheid. Tadusi Zwaneveld en Marieke Gorkink hebben deze tafel begeleid.

Aan tafel zat een mooi gezelschap vrouwen van verschillende leeftijden en met verschillende achtergronden. Dat is natuurlijk ook altijd wat je vooraf hoopt. Hoe groter de diversiteit, hoe boeiender doorgaans de gesprekken. Omdat we een uur de tijd hadden, hebben we ervoor gekozen om de aandacht vooral uit te laten gaan naar ronde 2 (delen van een persoonlijke ervaring. 

Foto is gemaakt door Leroy Filon

De eerste ronde van het kennismaken hebben we natuurlijk ook gedaan maar daar zijn we vrij vlot doorheen gelopen en ronde 3 en 4 (waar droom je van en welke stappen ga je morgen zetten) hebben we samengevoegd. Zo hebben we het meest waardevolle van de dialoog de meeste ruimte gegeven en kwamen toch alle onderdelen van het dialooggesprek aan bod.

Voel je je écht vrij?

Foto is gemaakt door Medea Huisman

In de dialoog bleek dat je Vrijheid op vele manieren kunt bezien. Feitelijke vrijheid om te gaan en staan waar je wilt, betekent nog lang niet dat je je ook daadwerkelijk vrij vóelt. Soms zit het in je hoofd dat je bepaalde dingen niet kunt doen, omdat je denkt dat het bijvoorbeeld niet geaccepteerd wordt, dat je er commentaar op krijgt, dat het niet past in de normen die gelden of dat je misschien zelfs uitgelachen wordt. Uit de persoonlijke verhalen die de deelnemers vertelden, was dat wel herkenbaar voor iedereen. En we kwamen erachter dat je je soms ook vrij kunt voelen, terwijl je feitelijk niet vrij bent. Als voorbeeld werd Nelson Mandela aangehaald, die zich zelfs in gevangenschap in zijn hoofd toch vrij voelde. Wij vonden het een geslaagde dialoog, iedereen kreeg de ruimte en hopelijk heeft het weer een klein beetje bijgedragen aan een samenleving waarin we luisteren naar elkaar en de ander daadwerkelijk willen ontmoeten.

Was je er ook bij of wil je een impressie van de middag? Kijk hieronder en misschien tot volgend jaar!

Bovenste foto gemaakt door Medea Huisman

Vrijheid in dialoog: verslag door Quirine Lensvelt-Ruys

Tijdens de Internationale Vrouwendag op zondag 8 maart was er in Apeldoorn ook de mogelijkheid om in dialoog te gaan.  Er was die dag een divers programma over “Vrijheid” georganiseerd, met plenaire inleidingen en diverse workshops. Het werd gehouden in “Foenix” op het Zwitsalterrein. Samenspraakvoorzitter Kirsten Regtop, Johanette Voorn Koene, van de schrijfdialoog, en onze website-en PR-adviseur Marc Kuiper zaten in de voorbereidingsgroep.
 
Dagvoorzitter Suus Reep startte de dag met een interessant historisch overzicht van de (vrijheids)strijd voor gelijke rechten voor en door vrouwen vanaf 1870, de tijd van Arlette Jacobs, via de woelige 60- er en 70-er jaren van de 20e eeuw, via de 90-jaren van zelfontplooiing, tot de 4e feministische golf van heden waarin meer verschillende individuele doelen centraal staan.
 
Bijzonder was de inleiding van Moniek Polak daarna. Zij stelde vragen over (keuze)vrijheid aan de hand van (kinder)boeken waar ze stukken uit voor las.
Vragen die ze (zichzelf) o.a. stelde waren:
-Ben ik vrouw door mijn omgeving, of omdat er ook mannen zijn? 
-Wanneer voel ik me het meest vrouw? Als ik mooi aangekleed ben en opgemaakt?
Haar antwoord: Nee. Ik voel me vooral vrouw als ik door de Gamma loop en blikken voel en opmerkingen krijg alsof ik nergens verstand van heb (terwijl ik alle klussen in huis doe en dat het fijnste vindt om te doen!).
 
Zoals Moniek haar onderwerp over de vrijheid van vrouwzijn presenteerde was eigenlijk in een dialoogvorm.

Als derde spreker vroeg Tineke van Amesty International aandacht voor vrouwen die (onterecht) gevangen zaten, bv. omdat ze geen hoofddoek droegen. Je kon ter plaatse een brief schrijven of een handtekening zetten tegen onrechtmatige situaties.

Daarna waren er diverse workshops van een uur w.o. toneel spelen, tassen printen, kleuren kiezen (voor kleding) en in gesprek gaan over diverse onderwerpen.
 
De dialoogwerkgroep ging over de beleving van vrijheid binnen de verschillende generaties, waar vrouwen van alle leeftijden en middelbare scholierenaan mee deden.Tadusie Zwaneveld en Marieke Gorkink hebben dit  met veel passie begeleid.

Nieuw bestuurslid: Gert Klabbers

Samenspraak is verheugd je te kunnen vertellen dat we een nieuw bestuurslid hebben gevonden. Gert stelt zich hieronder zelf aan je voor.

Sinds kort ben ik als secretaris toegetreden tot het bestuur van de stichting Samenspraak Apeldoorn. Graag wil ik uitleggen wat mijn motivatie is. In het dagelijks leven ben ik in de eerste plaats met hart en ziel haptotherapeut en fysiotherapeut in Apeldoorn. Daarnaast ben ik ook met veel plezier actief als postdoctoraal onderzoeker aan Tilburg University. Echter, hoe leuk dat ook allemaal is, therapie en onderzoek is toch vooral ‘stand alone werk’ en ik was al tijden op zoek naar iets zinvols in groepsverband. De echte trigger waren voor mij de twee bijzonder mooie websites www.samenspraakapeldoorn.nl en www.apeldoornindialoog.nl

Het kennismakingsgesprek met de overige bestuursleden Kirsten Regtop (voorzitter), Quirine Lensvelt Ruys (algemeen bestuurslid) en Henk de Boer (penningmeester) heeft mij helemaal over de streep geholpen. Ik ben onder de indruk van het enthousiasme waarmee er bijzonder veel gebeurd en volop in beweging is onder de vlag van stichting Samenspraak Apeldoorn. De organisatie is nieuw voor mij en het is mijn ervaring dat het altijd even een tijdje duurt alvorens je alle hoeken en gaten van een organisatie in de gaten hebt. 

Ik heb bijvoorbeeld wel ervaring in het vrijwilligerswerk bij de landelijke stichting Wielewaal, die vakanties organiseert voor mensen met een handicap en bij de Apeldoornse stichting Thuishulpcentrale voor ouders van kinderen met een handicap, die later is overgenomen door de KAP in Apeldoorn, maar iedere vrijwilligersorganisatie functioneert weer op een eigen specifieke manier, dus ik bevind mij tijdelijk nog in een soort van leerfase.

Mijn belangrijkste hobby is het bespelen van een Yidaki. Dat is oorspronkelijk een instrument van de  Australische Aboriginals en de Yidaki wordt hier in het westen vaak aangeduid als Didgeridoo. Dat heeft met bestuurlijk vrijwilligerswerk verder niets te maken, maar muziek maken is leuk en verbindend. Via mijn hobby maak ik vaak een start met een dialoog en zo zijn we weer terug bij stichting Samenspraak Apeldoorn. Ik heb er zin in.

We zouden het erg waarderen als je ons kunnen helpen nog meer bestuursleden te vinden. Dus ken je, of ben je iemand, wij komen graag in contact! Klik hier voor meer informatie: