Het is Zomer!

Vandaag schijnt de zon. Dat is ook niet gek, want we zitten al ver in juni. Ik zit lekker buiten en er waait een fijn briesje. Ik luister naar de vogels, die zelfs in mijn Vinex wijk-achtertuin volop aanwezig zijn. In de afgelopen jaren zijn de bomen en struiken bij de buren goed gegroeid, dit is een mini walhalla voor ze geworden. Wij als mensen mogen, van al het gekwetter en alles wat erbij komt kijken, genieten. 

Al mijmerend neem ik even de tijd om terug te kijken op het afgelopen halve jaar. De tijd vliegt namelijk en we schieten al aardig op met de eerste helft van het jaar. De afgelopen maanden stonden nog steeds in het teken van corona. Zware maatregelen met zelfs een avondklok. Deze is inmiddels weer opgeheven en dat voelt weer fijn. Ook de andere corona maatregelen worden langzamerhand meer en meer opgeheven, het voelt alsnog een laatste staartje. We worden bijna allemaal ingeënt. Deze vaccinatie zorgt wel voor verdeeldheid ons land, maar daarvoor zijn we Nederlanders, toch!

Wereldwijd is er ook veel gebeurd. In Amerika nam Biden het stokje over van Trump als president. Dat ging niet helemaal zonder slag of stoot; op een bepaald moment bestormt men zelfs het Capitol met alle gevolgen van dien. In Nederland biedt het volledige kabinet zijn ontslag aan. En ondertussen hadden wij onze eigen avondklok rellen.

Er wordt in maart een nieuw kabinet gekozen in Nederland, tot op heden is het nog niet gelukt om de juiste formatie te creëren om ons land te besturen. Aan de andere kant van de Noordzee overlijdt Prins Philip; hij was bijna 100 jaar oud.

Ook hebben we extremen qua weer. Het had bijna twee jaar niet gesneeuwd in Nederland. Op 16 januari viel dan echt weer wat sneeuw, maar van 8 tot 15 februari sneeuwde het echt overal in Nederland. Het vroor ook behoorlijk, waardoor we een aantal ijsdagen mee mochten maken. Dit heeft mijn olijfboompje helaas niet overleefd. Maar even weer terug naar het nu; de zon. Het duurde even, maar nu schijnt hij alweer een hele tijd.

Op het moment dat ik dit schrijf, is het EK voetbal net begonnen. Van het weekend een naar moment in het Deense elftal, maar gisteren speelde Oranje zijn wedstrijd. Zij hebben het geloof ik wel goed gedaan. De bekendste oranje rotonde in Apeldoorn; De drie maagden, stond goed vol met juichende mensen, volgens de sociale media. Misschien mag het dan niet en je weet het effect niet; maar ik snap het wel. Even ontlading, het samenzijn, feesten en mooi weer. Dat is een fijne combinatie. 

Want meer dan de zomer zijn we daar echt aan toe. Met elkaar op pad, spontaan een drankje en hapje doen, gezellig samenzijn. Bekenden ontmoeten, nieuwe mensen leren kennen, interactie en contact. Met de zomerzon als extra toetje, want dat maakt het allemaal nog fijner. 

Wat de tweede helft van ons jaar ons gaat brengen, dat weet nog niemand. Er staan wel wat dingen op het programma, zoals de Olympische Zomerspelen 2020 én De week van de Dialoog. De evenementen en festivals zullen weer gehouden worden. We zullen elkaar weer massaal gaan opzoeken. Hoewel… de afgelopen anderhalf jaar heeft ook rust kunnen geven, makkelijker voor jezelf kunnen kiezen, nadenken over je toekomst en misschien wel over je doel in het leven. Weer helemaal terug naar het ‘gewone’ hoeft persoonlijk niet meer voor mij. Het gekus op verjaardagen mag wat mij betreft wegblijven. Maar een mooie balans in wat we gewend waren en de nieuwe situatie, daar ga ik voor!

Zomer; Het is eindelijk warm genoeg, om te klagen over hoe warm het is! 😊

Maar nu ga ik eerst goed genieten van een paar maanden zomer. De zon geeft mij energie en maakt mij blij en daar moet ik optimaal gebruik van maken, toch!

Zingeving in mijn leven

Door: Jarmo Gutteling

Zingeving is een begrip uit de metafysica, wijsgerige antropologie en de psychologie en betekent het zoeken naar de zin, de bedoeling of het doel van het leven of van grote gebeurtenissen in het leven, of het trachten dit doel zelf te scheppen. (Bedankt Google, bedankt..)

Ik ben begonnen met zingeving te zoeken aan het einde van mijn middelbare schooltijd. Ik was destijds best wel een verlegen onzekere jongen geworden. Ik voelde me geïsoleerd en werd regelmatig getreiterd en klein gehouden door medeleerlingen. Het contact met anderen bleef meestal oppervlakkig, ik lachte maar wat mee of ik durfde niks te zeggen. Ik werd ook grotendeels genegeerd door de meiden op school. Ik kan me nog goed herinneren dat ik op een dag in de zomer na mijn eindexamen of al na het einde van het Propedeusejaar op de kunstacademie (weet ik niet meer precies wanneer), op YouTube dus zat te zoeken hoe ik dit kon veranderen.

 Ik kwam een (later beruchte) dating coach / pickup-artist (versierder) tegen uit Amerika. Het filmpje wat ik van hem keek opende m’n ogen: ik hoefde niet langer in de verlegen rol te blijven die ik op de middelbare school had aangenomen! Ook putte ik zingeving uit mijn plannen voor de toekomst: naar de kunstacademie gaan om iets te doen met mijn passie voor tekenen. Ik koos voor een brede vormgeving opleiding (Art & Crossmedia Design) op AKI ArtEZ Enschede. In het Propedeuse-jaar zat ik nog wel in de verlegen rol, maar het zaadje voor verandering was geplant. Ook putte ik zingeving uit mijn plannen voor de toekomst: naar de kunstacademie gaan om iets te doen met mijn passie voor tekenen. Ik koos voor een brede vormgeving opleiding (Art & Crossmedia Design) op AKI ArtEZL Enschede. In het Propedeuse-jaar zat ik nog wel in de verlegen rol, maar het zaadje voor verandering was geplant.

Ik dacht dat ik op de kunstacademie allemaal mensen tegen zou gaan komen die net zo moeilijk contact maakten als ik. Dit bleek deels waar, maar ook zeker niet waar. Die realisatie maakte het contact maken niet makkelijker. “Zij snappen mij niet, en ik hen niet” schreef ik in mijn zelf reflecterende en analyserende notities.

In een strip-ontwerp opdracht in het Propedeusejaar zocht ik zingeving door de zekere mate van verdeeldheid tussen de studenten van de afdelingen Fine Art en Crossmedia Design uit te beelden en mogelijk wat te verminderen. De opdracht moest daarnaast mijn talent zo overtuigend mogelijk bewijzen aan iedereen. Deze opdracht werd door mij zo groot gemaakt dat het uit de hand liep. Ik bezweek onder de druk die ik mezelf opgelegd had. Ik ontwikkelde een dwangstoornis die bij nader inzien voortkwam uit m’n autisme. Jaren later kreeg ik pas de diagnose autisme. Deze diagnose verklaarde bij mij toen pas waarom contact maken op de middelbare school al moeizaam ging en daarna. Ik was toen alleen maar op m’n eigen bezigheden (tekenen en computeren) i.p.v. ook contact te maken met anderen. Een versnelde en vertraagde ontwikkeling tegelijk dus, wat hoort bij autisme. De andere scholieren hadden wel hele andere interesses dus het sloot ook niet aan. Ik paste me niet aan hen aan. Ik had ook een eigen opvallende hiphop kledingstijl en fiets wat me weer meer een doelwit voor pesten maakte en een doelwit omdat ik geen contact durfde te maken.

De Amerikaanse datingcoach bracht jaren later een online trauma-release cursus uit. Dit werd mijn nieuwe bron van zingeving, maar dit liep weer uit de hand, want ik begreep het maar niet met mijn hoofd hoe de cursus werkte. Dus dit werd opnieuw een obsessie. Door mijn autisme probeerde ik de cursus volledig met mijn verstand te doorgronden, terwijl het om voelen ging i.p.v. denken. Echter was het ook wel een hele grote cursus en waren sommige oefeningen tegenstrijdig in de uitleg t.o.v. hoe anderen de oefeningen daadwerkelijk deden. Ik hield hardnekkig vast aan deze cursus tussen 2019 en 2020, want het zou mijn trauma’s gaan helen en zorgen voor ‘abundance’ op alle levensvlakken, zo werd het door de (dating)coach aangeprezen! Maar het had op mij dus een averechts effect. Ik functioneerde niet meer.  

Gelukkig had ik in 2018 de spirituele groep Eigentijdse Jongeren ontdekt, na wat scrollen en doorklikken op Facebook. Sommige mensen op de kunstacademie waren met vergelijkbare dingen bezig in de omgeving Enschede. In 2020 heeft het Eigentijdse Jongeren Zomerfestival mij geholpen om me te bevrijden van de Amerikaanse trauma-release cursus obsessie. Tijdens dit festival waren er vanwege de wereldwijde pandemie extra regels rond aanraking een afstand, al deze zijn in acht genomen en opgevolgd. Sinds 2018 ging ik ook al naar het Zomerfestival, 6 dagen vol workshops, meditaties, yoga, veganistisch eten en ceremonies. Eindelijk (!) een plek waar ik makkelijk en diepgaand contact kon maken met mensen, aanraking hielp hierbij. Een organisatie waar het genoeg is om jezelf te zijn.  

Eigentijdse Jongeren is voor mij nu de nieuwste bron van zingeving en bewustwording, ik haal er vooral veel ontspanning en plezier uit, maar er mag bv. ook geschreeuwd en gehuild worden. Het laat me de liefde en het licht in ieder mens zien die ik tegen kom. In de mensen tijdens zulke festivals en retraites maar ook bij de mensen in het dagelijks leven. Daarnaast heeft Eigentijdse Jongeren een grote unieke besloten Facebook-groep waarin je alle grote of kleine levensvragen kunt stellen, we proberen zo min mogelijk te oordelen naar elkaar. Het voelt als een waardevolle ‘tribe’ waar ik onderdeel van uit mag maken 

Zingeving: Een doel in het leven

Door: Ellen Witteveen

Zingeving is een behoefte en gaat over de waarde en de bedoeling van het leven. Wat voor betekenis heeft het leven voor jou en wat is het doel van jouw leven? Wat gebeurt er als je zinloosheid of doelloosheid ervaart? Zingeving heeft alles te maken met waarde, betekenis en bedoeling. Ons leven moet zinvol zijn en dat is het wanneer we van betekenis zijn of als ons leven een bedoeling heeft.
Uiteraard is er verschil van inzicht over wat waarde is, wat betekenis is en wat een bedoeling heeft. Ook daar spelen cultuur, opvoeding, normen en waarden een grote rol. De behoefte aan zingeving wordt op tal van manieren ingevuld. Zingeving is de achterliggende gedachte waarom je dingen doet.

We stellen de vraag vaak snel en ongemerkt: ‘nou heb je er een beetje zin in?’ Een oppervlakkige vraag waar een diepe gedachte achter zit van ongekende waarde. De vraag betekent eigenlijk: ‘heeft het zin voor jou?’ of ‘is het werk van betekenis voor jou?’. 

Zingeving en een doel hebben in je leven is een behoefte. Is deze behoefte onvervuld dan komen er gevoelens als: zinloos, verveling, doelloos, futloos, energieloos etc.  Altijd ligt er een relatie tussen jouw behoeften en jouw gevoelens. Onvervulde behoeften zorgen voor negatieve gevoelens. Een mens heeft behoefte aan eten en wanneer er onvoldoende eten beschikbaar is, leidt dit tot een negatief gevoel: honger. Een negatief gevoel ontstaat dus omdat je niet krijgt wat je nodig hebt. Ook overmatig vervulde behoeften leiden tot negatieve gevoelens. Wanneer een mens teveel eet voelt hij zich niet fijn (overvol). Wanneer behoeften worden vervuld (niet overmatig) maar naar behoefte ontstaan er positieve gevoelens. 

Behoeften vertellen alles over je motivatie en drijfveren. Waarom ga je naar je werk? Wanneer je baan inderdaad voldoende overeenkomt met je persoonlijke drijfveren en behoeften dan ontstaan er positieve gevoelens zoals werkplezier, arbeidsvreugde en passie.

Gevoelens vertellen je dus alles over jouw behoeften en over de vervulling van jouw behoeftepatroon. Wie zijn behoeftepatroon vervult, ontvangt positieve gevoelens. Wie zijn behoeftepatroon niet of onvoldoende vervult, krijgt negatieve gevoelens. 

Het antwoord op de vraag “wat is zingeving” is voor iedereen natuurlijk anders. Het is dus belangrijk dat je af en toe aan jezelf denkt en tijd neemt om stil te staan bij de dingen die jou gelukkig maken. 

Wat geeft voor jou zin aan het leven?

Wat maakt het leven de moeite waard?

Door: Miranda Kalksma

Wat maakt het leven de moeite waard? Of te wel wat geeft jouw leven zin. Dat is niet zo eenvoudig te omschrijven. Op dit moment wonen er ongeveer 17.493.185 miljoen mensen in Nederland. Bijna 17,5 miljoen verschillende karakters en meningen. Daar is geen richtlijn voor te schrijven. Wat voor de één belangrijk is, is voor de ander totaal niet interessant. Wat wel voor bijna iedereen geldt is dat zin aan het leven voortkomt uit dingen ondernemen. Met andere woorden het komt ons niet aanwaaien. Met ondernemen hoeft het ook niet te gaan om vergaande activiteiten gesprekken met anderen kan al iets zijn waardoor je aan het denken gezet wordt en misschien zelfs in actie komt. Bij zingeving gaat het niet alleen om gedachten over ons leven, de stip op de horizon, de vragen: leef ik het leven wat ik wil? Of haal ik alles uit het leven wat ik kan.

Bij zingeving speelt onze gezondheid ook een rol. Hoe is onze gezondheid? In hoeverre heeft dat effect op mijn vrijheid, manier van leven of op mijn activiteiten? Ook de invloed van buitenaf is daarbij belangrijk. Heel actueel is Corona. Een virus dat ons hele leven en de hele wereld op zijn kop heeft gezet. Beperkingen in vrijheid, in ons doen en laten. Eenvoudige handelingen, zoals handen geven, knuffelen, bij elkaar komen, waren opeens taboe. In het begin heerste de angst van het virus, later heerste vooral de irritatie. Deze irritatie en soms zelfs agressie vond je trouwens vooral terug in de media.

Je zou kunnen zeggen dat onze verbondenheid werd aangetast. De behoefte aan verbondenheid werd beperkt. En toch hebben we met elkaar veel meer aanpassingsvermogen laten zien dan we waarschijnlijk hadden gedacht. De vaste structuur waar we ons in bevonden was gelukkig niet zo strak. We vonden allerlei alternatieve om met elkaar te spreken online, achter glas, via telefoon. We waren creatief in elkaar ondersteunen en er werden allerlei initiatieven bedacht en uitgevoerd.

Ondertussen zijn we zoveel mogelijk thuis aan het werk, vaste structuur zoals we kenden moesten we loslaten. We waren allemaal op onze eigen bubbel aangewezen. En juist dit alles kan je ook aan het denken zetten. Wat als het straks weer normaal wordt? Hoe wil ik dan mijn leven gaan leiden? Ga ik weer terug in de oude hectiek, of is de nieuwe situatie beter om mijn leven te leiden zoals ik het wil?

Velen van ons hebben geklaagd over alles wat ons werd ‘ontnomen’, maar is dat over de hele linie echt zo? Natuurlijk hebben we verdriet en verlies gehad, maar hebben we ook niet iets onverwachts ervoor terug gekregen? Een ander in zicht op het leven?

Erbij Horen door Henk de Boer

Het jaar thema van de Stichting Samenspraak Apeldoorn is “Erbij horen”. Er zijn verschillende manieren om dat uit te leggen en of in te vullen. De mens wil van nature (plezierig, veilig) ergens bij horen. Afhankelijk van de band is dat gevoel zeer sterk tot minder. Er zijn diverse situaties waarbij het gevoel hebben ‘erbij te horen’ : familie, buurt, school, vereniging, woonplaats, geloof overtuiging, etc.

Maar in onze huidige samenleving is het niet zo vanzelfsprekend dat iedereen er gewoon bij hoort. Hierbij denk ik aan mensen met een migratie achtergrond, huidskleur, geaardheid, geestelijke en/of lichamelijke beperking en er nog zoveel andere redenen. 

Samenspraak wil een rol spelen om deze uitsluiting  aan te pakken. De basis ligt in principe bij de opvoeding van onze kinderen maar om dat te kunnen bewerkstelligen moeten ook de opvoeders zich bewust worden van het bestaan van uitsluiting.

De Dialoog, die wij als Samenspraak inzetten, biedt de mogelijkheid om mensen met diverse achtergronden aan tafel te krijgen. In een veilige omgeving kan men dan zijn verhaal vertellen en kan daarmee bewustwording en begrip gekweekt worden. Het zijn misschien kleine stapjes maar met heel veel stapjes kunnen we ook de afstand overbruggen. Hoofdzaak is dat we beginnen met een stap te zetten zodat we nader tot elkaar komen en iedereen betrekken.

 

Zet jij met ons die stappen?

 

Verwachtingen door William Kreijkes

Verwachtingen komen in veel verschillende vormen voor, verwachtingen over het weer van vandaag, morgen, de rest van de week of de net geplande vakantie. Verwachtingen kunnen er ook zijn over of het weer vervelend gaat worden voor het doen van je werk, zoals bouwwerkzaamheden of landbouw.

Het laatste jaar had een heel andere zaak invloed op onze verwachtingen, even zo groot als de rol van het weer. Een pandemie houdt de wereld al meer dan een jaar in haar greep. Elke keer dat er een nieuws item wordt gepubliceerd zijn er verwachtingen. Elke persconferentie van de overheid wordt bekeken met verwachtingen.

Aan het einde van deze maand is er in Nederland één van de grootste feestdagen van het land wat betreft horeca activiteiten en inkomsten, Koningsdag en specifiek voor Apeldoorn: prinsennacht. De spanningen en verwachtingen zijn hoog. Kort daarna hebben de scholen vakantie en zien ouders hun kinderen graag gaan buiten spelen.

Over een paar maanden is dan de zomervakantie. Als alles gaat zoals gepland, kunnen wij die in alle vrijheid genieten waar we willen? De verwachting is dat wij tegen die tijd weer een ‘normaal’ leven hebben. 

‘Normaal’ omdat de afgelopen jaren al niet gingen zoals verwacht. Is normaal leven dan het leven zoals het ging 20 jaar geleden ging, of 30 jaar. Wat kunnen we verwachten van het normale leven van de komende jaren?

Mijn persoonlijke verwachtingen is dat we voorzichtig moeten zijn, corona is een complex virus en wereld situatie is dat ook. Door alle verschillende maatschappelijke ideeën is het altijd belangrijk om in dialoog te blijven en in gesprek.

Doe je mee aan de dialoog?

Doe jij mee aan de dialoog van 10 juni om 19.30u? Klik dan hier. Of wil je eerst wel eens weten wat nu een dialoog is? Lees dan verder!

Dialogen van Samenspraak; wat is een dialoog nu eigenlijk?

Het woord dialoog kan heel afstandelijk en ouderwets overkomen en het is misschien ook niet voor iedereen helder wat een dialoog zou kunnen zijn.

Volgens het internet betekent een dialoog onder andere: 1) Discussie 2) Gesprek 3) Gesprek tussen twee mensen 4) Gesprek tussen twee personen 5) Gespreksvorm 6) Literair genre 7) Mondeling onderhoud 8) Overleg 9) Samenspraak 10) Tweegesprek 11) Tweespraak

Het lijkt er dus op dat Samenspraak dialogen organiseert waar maar twee mensen deel aan kunnen nemen. Maar de dialogen die Samenspraak organiseert en heeft gehouden gaan veel dieper dan een tweegesprek. Dat komt door de methode die wij daarvoor gebruiken; de dialoogmethode.

De dialoogmethode bestaat uit vier stappen; kennismaking, ervaringen, dromen en doen. Deze stappen dragen bij tot onderling begrip, verbondenheid en inzicht. Elkaar ontmoeten vanuit nieuwsgierigheid en verkenning. Iedereen komt aan bod en wordt gehoord. Je spreekt voor jezelf, denkt niet voor een ander en geeft geen advies. Het gaat om luisteren met oprechte aandacht en onderzoek naar eigen (voor)oordelen en andere inzichten of zienswijzen.

Dialogen zijn daardoor niet alleen inzetbaar voor twee mensen, maar ook binnen bedrijven, scholen, buurthuizen en instanties. Een voordeel van de dialoog is dat je elkaar helemaal niet hoeft te kennen om deel te nemen aan deze dialogen, juist het onbekende maakt ruimte voor oprechte nieuwsgierigheid. De mogelijkheden om een dialoog te houden zijn divers; rond een tafel, online, wandelend, tekenend, spelend, zakelijk en informeel. Deze opsomming is niet compleet, laat je creativiteit maar spreken.

De dialogen van Samenspraak hebben een thema, vaak gerelateerd aan de actualiteit. Thema’s zijn een uitgangspunt en kunnen vaak breed gezien worden. Maar ook een themavrije dialoog is mogelijk. Het is vooral belangrijk om te weten wat je wilt bereiken met je dialoog; 

  • Gaat het erom een nieuwe strategie te verwoorden of om uit te voeren
  • Is er een ‘wicked problem’; een uniek probleem zoals bijvoorbeeld het oplossen van etnische ongelijkheid
  • Wil je processen doorlopend verbeteren
  • Wil je de eerste stappen van vernieuwing zetten(product, bedrijf, buurt etc)
  • Is het doel samenwerkingen tussen mensen te verbeteren en tegenstellingen te overbruggen
  • Of wil je het gewoon op zijn beloop laten, bijvoorbeeld als kennismaking

Zo zijn er nog veel meer mogelijkheden te bedenken over wat je wilt bereiken met je dialoog. Soms is het een groter doel, soms een klein maar net zo belangrijk doel om te behalen. 

Voor Samenspraak is het overkoepelende doel dat uitsluiting vanwege ras, etniciteit en beperking stopt. Het ontwikkelen van begrip voor de verschillen tussen de diverse mensen uit Apeldoorn.  Samenspraak brengt jou in gesprek met mensen met een andere levensovertuiging, cultuur, achtergrond, uiterlijk en niveau. Dat doen we door minder aan het woord te zijn en meer te luisteren naar elkaar. De dialoog haalt ons uit de polarisatie (versterken van tegenstellen tussen mensen) en versterkt het gevoel van verbinding (William Isaacs). En dat is vele malen krachtiger dan een discussie, onderhandeling en debat waarin overtuigingen en denken over tegenstanders voorop staan.

Heb ik jouw nieuwsgierigheid nu wat meer gewekt? Ben je klaar om een verschil voor jezelf te maken? Doe dan mee met de dialoog van 10 juni. Je kan je hieronder via de rode knop aanmelden

Elkaar Zien

Vrij naar de Stadsdichter in 2017:
Elkaar Zien
Als je met beide ogen open
Naar de ander kijken kan,
Zie je de buitenkant van d’ander
Maar zeg nou zelf;
Wat zie je dan?
Pas als je werkelijk gaat kijken
Met oren, ogen én je hart
Dan leer je elkaar veel beter kennen
Om te delen; Vreugd en smart

Door: Roelof Oudman

Even voorstellen: Ellen Witteveen

Ik ben sinds deze maand de nieuwe secretaris van het bestuur van Stichting Samenspraak. Graag stel ik mij even aan jullie voor.

Mijn naam is Ellen Witteveen en ik ben 60 jaar. Ik woon alleen vlakbij het centrum van Apeldoorn. Ik heb een zoon en een dochter die niet meer thuis wonen.

In 2013 ben ik afgekeurd voor betaald werk vanwege psychische klachten en sindsdien werk ik als vrijwilliger. Ik heb voor diverse organisaties gewerkt in de afgelopen jaren. Momenteel werk ik naast mijn functie als secretaris ook als vrijwilliger in de winkel van Terre des Hommes. En bij de Wereldwinkel werk ik als vrijwillig winkelmedewerker en als algemeen bestuurslid. Ik vind het belangrijk om zinvol werk te doen. Daar word ik blij van.

Nog even terugkomend op het thema van deze maand in onze nieuwsbrief (maart 2021) : “zelfvertrouwen”. Als ik aan iets nieuws begin denk ik altijd aan de spreuk van Pipi Langkous: “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan”. Dat geeft mij zelfvertrouwen.

Hartelijke groet,

Ellen Witteveen.

Vrouwendag Apeldoorn ‘on line’

Vorig jaar zaten we op 8 maart de hele dag gezellig bij elkaar in het restaurant van Foenix, nu kwamen we ‘s avonds via beeldschermen bij elkaar met een eigen kopje koffie of thee, of zelfs met champagne!

Het thema dit jaar was “Invloed met Impact”, ofwel hoe kunnen we zorgen dat thema’s die vrouwelijke impact nodig hebben op de kaart komen en er blijven staan om zo blijvende invloed uit te oefenen. Eén van de thema’s waarover gesproken werd was ‘Partnergeweld’, waar vrouwen vaker het slachtoffer van zijn dan mannen.

Voorzitter Suus Reep kwam in haar openingswoord  met cijfers over de ongelijkheid van vrouwen t.o.v. mannen in bv. salariëring en over de ondervertegenwoordiging van vrouwen in belangrijke posities. Al jaren strijden vrouwen voor meer gelijkheid, maar helaas is die nog steeds niet bereikt.

Daarna las Desiree haar indrukwekkende gedicht “Toen” voor dat over “Sorry zeggen” ging met o.a. de zin: “Sorry, het niet vanzelfsprekend dat ik besta”.

Kirsten interviewde Truusje over partnergeweld. Vanuit haar eigen ervaring heeft Truusje hierover de boeken “Achter mijn voordeur”, deel  1 en deel 2,  geschreven.

Kirsten kwam eerst met cijfers: 97.000 vrouwen t.o.v. 27.000 mannen hebben per jaar te maken met partnergeweld. Gemiddeld sterven er 40 vrouwen per jaar, t.o. 1 man die door toedoen van een vrouw overlijdt. Truusje raadt ons aan haar boek te lezen, het is te heftig om hier nu te delen. Het geweld heeft 4 jaar geduurd.

Toen haar man dreigde haar en haar kinderen te vermoorden, is ze weg gegaan. Nog steeds blijft haar ex haar en haar kinderen bedreigen, o.a. per mail. Aan de hulpverlening heeft ze niet veel gehad; die wilde vooral haar kinderen uit huis plaatsen, omdat ze dan veiliger zouden zijn. Truusje geeft presentaties, ook bv. aan de Politie-academie, waar ze een luisterend oor vindt. Het is lastig om de daders aan te pakken, omdat het ze meestal aan inzicht ontbreekt over wat ze teweeg brengen met hun excessieve gewelddadige gedrag.

Tot slot werd er in vijf groepjes verder over de mogelijkheden van ‘Impact’ gepraat.  Hierbij kwam o.a. aan de orde dat je steeds ongelijkheid zichtbaar moet maken, o.a. d.m.v. cijfers, dat opvoeding van het grootste belang is, dat  goed leren communiceren al jong en ook op school moet worden geleerd, evenals het omgaan van mensen vanuit verschillende culturen, dat vrouwen hoog op de kieslijst moeten komen en dat kiezen op vrouwen zeer belangrijk is,  dat zij ook in het college B& W horen te zitten (in Apeldoorn bestaat het College van B&W alleen uit mannen en is de groep “100 talentvolle vrouwen in Apeldoorn”opgeheven!). Als laatste werd benadrukt dat het belangrijk is dat vrouwen en mannen samen opkomen voor meer gelijkheid en tegen onderdrukking en huiselijk geweld.  Het was een inspirerende avond en we kijken uit naar 8 maart 2022 met nog meer impact.